● różnorodność form przekazu informacji (tekst, profil, mapka, zdjęcie);
● niewielka objętość (a więc i waga) uzyskana przez skondensowanie informacji
   i nacisk na opis tras i informacje praktyczne;
● zastosowanie profilu wysokościowego jako ważnego elementu
   graficznego ułatwiającego orientację w terenie i ocenę przebiegu trasu;
● zastosowanie łączenia spiralkowego dla łatwego korzystania z przewodnika;
● zastosowanie formatu kieszonkowego dla łatwego przechowywania przewodnika;
● atrakcyjna forma: pełny kolor, papier kredowy, spora ilość zdjęć,
   kolorowe mapki i profile;
● kompetencje autorów uwidaczniające się w doborze tras oraz ich
   opisie w sposób tekstowo-graficzny;
● informacje o punktacji GOT (Górskiej Odznaki Turystycznej);
● patronat i ścisła współpraca z Centralnym Ośrodkiem Turystyki Górskiej PTTK
   jednostki odpowiedzialnej za przygotowanie i utrzymywanie
   szlaków i oznaczeń górskich.